Kerkleraren

Kerkvaders zijn de vroegste theologen uit de ongedeelde kerk uit de periode tot het einde van het Concilie van Chalcedon (451). Zij hebben vooral duiding gegeven aan de geloofswaarheden.

Kerkleraren, Doctors Ecclesiae Universalis, dragen bij aan onze kennis over God op hun eigen, bijzondere manier. Niet alle kerkleraren zijn doctors in de filosofie of theologie; er zijn ook dichters bij, leken en kloosterlingen. Zij leren ons dat we God op vele manieren kunnen leren kennen en zijn van belang voor de gehele kerk (universeel). Kerkleraren moeten voldoen aan de volgende kenmerken, zoals opgesteld door paus Benedictus XIV in 1741:

  • Recht in de leer (doctrina orthodoxa). Dat betekent dat ze verbonden waren met het leergezag van de Kerk. Het gaat hierbij niet om onfeilbaarheid.
  • Heilig leven (sanctitas vitae). De heldhaftige beoefening van de christelijke deugden moet blijken uit hun verering of uit de expliciete erkenning daarvan door de Kerk.
  • Uitmuntend (doctrina eminens). Hun theologie, hun mystiek getuigenis of hun spiritueel leiderschap moet uitmuntend zijn.
  • Uitdrukkelijk erkend (expressa ecclesiae declaratio). De paus of de pauselijke Congregatie voor de Heiligverklaringen moet een heilige expliciet tot Kerkleraar hebben uitgeroepen.

Westerse Kerkvaders en kerkleraren:

Oosterse Kerkvaders en kerkleraren:

Overige kerkleraren:

 

Bronnen en meer informatie:

Over het Concilie van Chalcedon

Dossiers op RKdocumenten

https://www.kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/k/kerkvaders

https://www.kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/k/kerkleraar

https://nl.wikipedia.org/wiki/Kerkvader

https://nl.wikipedia.org/wiki/Kerkleraar

Playlist op YouTube met audiobooks: Doctors of the Church

Playlist op YouTube met catecheses: Doctors of the Church